Jest to jeden z najważniejszych narządów, pozwalającym człowiekowi na odbieranie bodźców płynących z otoczenia. Chodzi tu szczególnie o możliwość porozumiewania się z innymi ludźmi. Bez słuchu nie wykształciłaby się mowa, nie byłoby muzyki, a możliwość pełnego kontaktu z otoczeniem byłaby znacznie ograniczona. Fale dźwiękowe trafiające do uszu z małżowiny usznej do drgania pochodzące z powietrza lub wody – w próżni nie można wytworzyć żądnych dźwięków. Jeżeli drgania te przenoszone są przez przedmioty stałe, mówimy o dźwiękach materiałowych. Częstotliwość dźwięku mierzona jest w hercach (Hz), które określają liczbę drgań w ciągu jednej sekundy. Granica zasięgu słuchu człowieka mieści się przeciętnie w częstotliwościach od 16 Hz, które odbieramy jako dźwięki bardzo niskie, do około 20000 Hz, odbieranych jako dźwięki bardzo wysokie. Częstotliwości znajdujące się poniżej granicy słyszalności człowieka określa się jako infradźwięki, natomiast leżące powyżej tej granicy jako ultradźwięki. W uchu znajdują się również kanały półkoliste z narządem równowagi zwanym narządem przedsionkowym.
Dźwięki o częstotliwości sięgającej granicy 20 000 herców są w stanie odbierać tylko dzieci i ludzie młodzi. Dla ludzi starszych zazwyczaj nie jest ona dostępna.
Dźwięki o częstotliwości sięgającej granicy 20 000 herców są w stanie odbierać tylko dzieci i ludzie młodzi. Dla ludzi starszych zazwyczaj nie jest ona dostępna.