Przysadka mózgowa (hypophysis) jest narządem mnie więcej wielkości wiśni, o kształcie fasoli i wadze około pół grama. Leży ona we wnęce kostnej, znajdującej się poniżej podstawy mózgu, ze względu na charakterystyczny kształt zwanej siodłem tureckim. Siodło tureckie chroni przysadkę przed urazami mechanicznymi.
Przysadka składa się z trzech mniej lub bardziej niezależnych od siebie części. Są to: - płat przedni przysadki, - płat środkowy przysadki, - płat tylny przysadki.
Tkanka płata przedniego zbudowana jest przede wszystkim z komórek wewnątrzwydzielniczych. Płat przedni łączy się z międzymózgowiem za pośrednictwem specjalnego układu naczyń, który tworzy krążenie wrotne przysadki.
Płat środkowy natomiast występuje u człowieka w postaci szczątkowej. U dorosłych jest on na stałe zrośnięty z płatem tylnym.
Z kolei płat tylny jest zbudowany głównie z włókien nerwowych bezmielinowych. Przysadka łączy się tam bezpośrednio, poprzez specjalną drogę nerwową, tzw. drogę podwzgórzowo – przysadkową, z podwzgórzem, które jest szczególną częścią międzymózgowia. Przysadka mózgowa w połączeniu z podwzgórzem stanowi odrębny układ czynnościowy.
Przysadka mózgowa uwalnia do krwi liczne niezbędne dla życia hormony. Wpływają one, bezpośrednio lub pośrednio, na czynność wewnątrzwydzielniczą pozostałych gruczołów hormonalnych. Tym samym przysadka stanowi swoiste centrum sterowania cała gospodarką hormonalną, od której zależy wiele procesów zachodzących w organizmie. Ponadto przysadka produkuje hormony, które, gdy dostaną się do krwiobiegu, są transportowane do różnych części ciała i już bez pośrednictwa innych gruczołów wpływają na poszczególne tkanki. Wydzielanie hormonów przysadki mózgowej jest sterowane przez podwzgórze, a dokładnie przez hormony zwane libertynami i statynami.
Przysadka składa się z trzech mniej lub bardziej niezależnych od siebie części. Są to: - płat przedni przysadki, - płat środkowy przysadki, - płat tylny przysadki.
Tkanka płata przedniego zbudowana jest przede wszystkim z komórek wewnątrzwydzielniczych. Płat przedni łączy się z międzymózgowiem za pośrednictwem specjalnego układu naczyń, który tworzy krążenie wrotne przysadki.
Płat środkowy natomiast występuje u człowieka w postaci szczątkowej. U dorosłych jest on na stałe zrośnięty z płatem tylnym.
Z kolei płat tylny jest zbudowany głównie z włókien nerwowych bezmielinowych. Przysadka łączy się tam bezpośrednio, poprzez specjalną drogę nerwową, tzw. drogę podwzgórzowo – przysadkową, z podwzgórzem, które jest szczególną częścią międzymózgowia. Przysadka mózgowa w połączeniu z podwzgórzem stanowi odrębny układ czynnościowy.
Przysadka mózgowa uwalnia do krwi liczne niezbędne dla życia hormony. Wpływają one, bezpośrednio lub pośrednio, na czynność wewnątrzwydzielniczą pozostałych gruczołów hormonalnych. Tym samym przysadka stanowi swoiste centrum sterowania cała gospodarką hormonalną, od której zależy wiele procesów zachodzących w organizmie. Ponadto przysadka produkuje hormony, które, gdy dostaną się do krwiobiegu, są transportowane do różnych części ciała i już bez pośrednictwa innych gruczołów wpływają na poszczególne tkanki. Wydzielanie hormonów przysadki mózgowej jest sterowane przez podwzgórze, a dokładnie przez hormony zwane libertynami i statynami.