Kiedy niemowlę ukończy pierwszy rok życia, wkracza w wiek wczesnodziecięcy. Ta faza trwa do ukończenia około czwartego roku życia. To, jak ten czas będzie przebiegał, ma ogromne znaczenie dla dalszego rozwoju dziecka.
Zmiany fizyczne u dziecka będącego w tym okresie są nieco mniej zauważalne niż u niemowlęcia. Tkanka tłuszczowa, charakterystyczna dla niemowląt, zaczyna zanikać na rzecz tkanki mięśniowej. Wraz z powiększeniem się masy ciała dziecka zmieniają się też jego proporcje. Długość tułowia i kończyn, a także obwód klatki piersiowej zaczynają wzrastać szybciej niż obwód głowy. Proces ten trwa aż do okresu dojrzewania. W okresie tym doskonali się też pionizacja ciała i zmysł równowagi. Następuje także znaczny rozwój zdolności ruchowych: dziecko wykazuje dużą sprawność w chodzeniu, uczy się wykonywania różnego rodzaju prac za pomocą rąk. Stopień i przebieg rozwoju czynności ruchowych u dwu-, trzylatka w bardzo dużym stopniu zależy od warunków otoczenia. Ważne jest, aby w tym okresie dziecko spędzało dużo czasu na świeżym powietrzu, ponieważ w ten sposób hartuje się i staje bardziej odporne na choroby. Ma wówczas także więcej okazji do zabawy i zdobywania samodzielności. Duża ilość ruchu zapobiega powstawaniu wad postawy, reguluje apetyt i potrzebę snu.
Zmiany fizyczne u dziecka będącego w tym okresie są nieco mniej zauważalne niż u niemowlęcia. Tkanka tłuszczowa, charakterystyczna dla niemowląt, zaczyna zanikać na rzecz tkanki mięśniowej. Wraz z powiększeniem się masy ciała dziecka zmieniają się też jego proporcje. Długość tułowia i kończyn, a także obwód klatki piersiowej zaczynają wzrastać szybciej niż obwód głowy. Proces ten trwa aż do okresu dojrzewania. W okresie tym doskonali się też pionizacja ciała i zmysł równowagi. Następuje także znaczny rozwój zdolności ruchowych: dziecko wykazuje dużą sprawność w chodzeniu, uczy się wykonywania różnego rodzaju prac za pomocą rąk. Stopień i przebieg rozwoju czynności ruchowych u dwu-, trzylatka w bardzo dużym stopniu zależy od warunków otoczenia. Ważne jest, aby w tym okresie dziecko spędzało dużo czasu na świeżym powietrzu, ponieważ w ten sposób hartuje się i staje bardziej odporne na choroby. Ma wówczas także więcej okazji do zabawy i zdobywania samodzielności. Duża ilość ruchu zapobiega powstawaniu wad postawy, reguluje apetyt i potrzebę snu.