Na tylnej ścianie jamy brzusznej, w górnej części przestrzeni zaotrzewnowej, po lewej i prawej stronie kręgosłupa znajduje się narząd w kształcie fasoli – nerka. Jest to największy organ położony w przestrzeni zaotrzewnowej. Nerka jest narządem parzystym, przy czym lewa nerka jest trochę większa niż nerka prawa. Powierzchnia nerki jest pokryta łącznotkankową błoną, zwaną torebką włóknistą, którą otacza z zewnątrz torebka tłuszczowa. Każda nerka waży od 120 do 200 gramów i jest połączona z układem krwionośnym za pomocą tętnicy i żyły nerkowej. Z miedniczki nerkowej nerki wychodzi moczowód prowadzący do pęcherza moczowego. Powyżej nerek znajdują się nadnercza, produkujące hormonu.
Organizm toleruje tylko niewielkie wahania poziomu elektrolitów, dlatego ważne jest, by nerki wydalały oraz wchłaniały odpowiednią ich ilość. Aktywność nefronów jest regulowana hormonalnie. Za obniżenie diurezy (podwyższenie przepuszczalności i resorpcjo zwrotnej w kanalikach dystylnych) jest odpowiedzialny peptydowy hormon antydiuretyczny – ADH. Gdy we krwi jest niedobór tego hormonu, organizm wydala zbyt dużo wody.
Człowiek może żyć tylko z jedną nerką. Osoby, którym usunięto ten narząd lub urodziły się tylko z jedną nerką, mogą prowadzić normalne życie, gdyż jedna nerka jest w stanie pracować za dwie.
Człowiek może żyć tylko z jedną nerką. Osoby, którym usunięto ten narząd lub urodziły się tylko z jedną nerką, mogą prowadzić normalne życie, gdyż jedna nerka jest w stanie pracować za dwie.